O papach termozgrzewalnych o większej grubosci można też powiedzieć, że będą bardziej poręczne podczas układania, od ich cieńszych wersji. Najbardziej wytrzymałe papy będą miały gramaturę mieszczącą się w przedziale od 200 do 250 g/m2. Papy termozgrzewalne przeznaczone do krycia wierzchniego mają najczęściej grubość w przedziale od 3,7 mm do 5,2 mm. Standardowo papy przeznaczone do tworzenia warstwy podkładowej mogą mieć od 3 mm do 5 mm, z kolei papy termozgrzewalne wykorzystywane do tworzenia izolacji przeciwwodnych mogą mieć grubość zaczynającą się już od 2 mm do 5 mm. Warto przy tym wiedzieć, że wcale nie jest tak, że grubsza papa zapewnia lepszą ochronę czy jest lepszej jakości – o jakości papy termozgrzewalnej, poza rodzajem osnowy, świadczą zastosowane modyfikacje bitumu, wpływające na wyniki wytrzymałościowe, zawsze więc najlepiej jest zwracać uwagę na parametry zawarte w karcie produktu. Masy bitumiczne mogą być oksydowane lub modyfikowane polimerami. Rodzaj modyfikacji wpłynie na wodoszczelność, odporność na warunki atmosferyczne, w tym skrajne temperatury i procesy starzenia się papy. Modyfikacje polimerami (SBS, APP) są bardziej odporne na starzenie i przez dłuższy czas zachowują swoje parametry techniczne, zachowują także znacznie wyższą giętkość pod wpływem niskich temperatur. W połączeniu z np. osnową na bazie poliestru, papy takie mają znakomite właściwości mechaniczne, chociażby w zakresie odporności na rozerwanie.