Wybór termozgrzewalnej papy wierzchniego krycia to najlepsza z możliwych opcji – papa termozgrzewalna, czyli zdecydowanie nowszy wariant niż papa na lepik, zapewnia znacznie skuteczniejszą barierę dla warunków atmosferycznych. Papa termozgrzewalna będzie miała lepsze parametry, a jej warstwowa budowa opracowana jest w taki sposób, aby miała lepszą wytrzymałość mechaniczną oraz w związku z wysokimi oraz bardzo niskimi temperaturami. Stanowi także znacznie lepszą ochronę hydroizolacyjną. Nowoczesne papy termozgrzewalne przystosowane do krycia wierzchniego powstają z asfaltu modyfikowanego, np. SBS, dlatego mają znacznie większą wytrzymałość i lepsze właściwości, niż asfalty oksydowane. Bardzo istotna jest także grubość papy, na którą wpływa zarówno osnowa jak i ilość zastosowanego bitumu, co wpływa zarówno na poprawę jej skuteczności, jak i zapewnia łatwiejsze układanie. W przypadku papy termozgrzewalnej wierzchniego krycia zaleca się, aby jej grubość nie była mniejsza niż 4,5 mm. Nie mniej ważna jest też gramatura osnowy, a żeby była ona dostatecznie wytrzymała, powinna wynosić min. 200 g/m2. Papa termozgrzewalna wierzchniego krycia z taką osnową będzie odpowiednio wytrzymała mechanicznie i stabilna. Na papie, która ma stanowić warstwę wierzchnią pokrycia dachowego nie warto oszczędzać, szczególnie że produkty te, nawet te z wyższej półki, nadal nie należą do najdroższych. Dobrej jakości, modyfikowana papa termozgrzewalna przeznaczona do krycia wierzchniego i dobrana odpowiednio do specyfiki dachu osiąga trwałość nawet do 30-tu lat, podczas których może wymagać jedynie sporadycznych poprawek.