Najbardziej popularne są rynny półokrągłe, zaraz po nich wybierane są przekroje kwadratowe. Sam kształt nie ma większego znaczenia, o ile głębokość rynien zapewni odpowiednią przepustowość. Dlatego kształt rynien, czy nawet systemy rynnowe, które są całkowicie ukryte, dobiera się głównie pod względem estetycznym tak, aby dobrze współgrały z bryłą budynku i jego stylem architektonicznym.
Rynny mogą mieć różne średnice, np. 70, 75, 90, 100, 105, 125, 127, 130, 150, 153, 190 czy 192 mm. Najczęściej wybierane mają średnicę 125 oraz głębokość 62 mm – 78 mm. Średnica i głębokość rynien przekładają się bezpośrednio na ilość wody, z jaką poradzą sobie w trakcie obfitych opadów, a ta będzie tym większa, im większa jest powierzchnia dachu. Ważne jest określenie efektywnej powierzchni dachu (EDP), którą wylicza się na podstawie wzoru lub z użyciem kalkulatorów, uwzględniając takie wartości, jak długość dachu i wysokość połaci wraz z odległością w poziomie od narożnika do kalenicy. Na podstawie wyniku można odpowiednio dobrać średnicę rynien. Na przykład, gdy dach ma stosunkowo małą powierzchnię, mniejszą niż 50m2, wybiera się rynny o średnicy 100 mm oraz rury spustowe o średnicy 75 – 80 mm. Dachy średniej wielkości, czyli o powierzchni 50 – 100 m2, wymagają zastosowania rynien o średnicy przynajmniej 125 mm i rur spustowych – 90 mm. W dachach określanych jako duże, czyli powyżej 100 m2, stosuje się rynny średnicy 150 lub nawet 190 mm, przy rurach 110 – 120 mm. Dodatkowo, każda rura spustowa ma możliwość odprowadzenia wody z okapu o długości mniej więcej 12 m, gdy zaś będzie miała do przerobienia większą powierzchnię, woda może się przelewać i uszkadzać elewację lub sam system rynnowy.